کلیشه های جنسیتی آیا رانندگی زنان ضعیف تر از مردان است؟

به گزارش شاهد به نقل از مهر، قضاوت های عمومی و کلیشه ای درباره ی تفاوت های زنان و مردان، همیشه بخشی از فرهنگ و گفتمان اجتماعی بوده است. این تفاوت ها از گذشته های دور در حوزه های جسمی، روحی، شناختی و عملکردی مورد توجه قرار گرفته اند. بررسی منابع مختلف نشان داده است که در کنار تفاوت های آشکار فیزیکی، تفاوت های روان شناختی و رفتاری نیز وجود دارند که می توانند مبنای این قضاوت ها باشند، هرچند که درستی مطلق این قضاوت ها غالباً مورد تردید قرار می گیرد و باید با دیدی علمی و فارغ از تعصب به آنها نگریست. ابتدا به بررسی تفاوت های عمومی دو جنس برمبنای متون ارایه شده می پردازیم و سپس مقایسه ای دقیق تر درباره ی کیفیت رانندگی زنان و مردان ارایه خواهیم کرد.

تفاوت های عمومی و کلیشه های جنسیتی

تفاوت های میان دو جنس فقط به ساختار فیزیکی محدود نمی شود و شامل ابعاد گسترده ای از قابلیتهای روحی، قدرت بدنی، هوش و کار آمدی نیز می گردد.
بررسی ها نشان می دهند که زنان و مردان در هوش هیجانی، که شامل توانایی درک، مدیریت و استفاده از احساسات است، تفاوت های قابل توجهی دارند. هوش هیجانی در زنان غالباً بالاتر از مردان ارزیابی می شود. زنان در حوزه هایی مانند همدلی، درک عواطف دیگران، برقراری ارتباطات بین فردی و مسئولیت پذیری عاطفی قوی تر عمل می کنند. زنان تمایل بیشتری به ابراز کلامی احساسات خود دارند و از نظر کلامی گویاترند. در مقابل، مردان اغلب تمایل دارند هیجانات خودرا کنترل کرده و از بروز علنی آنها اجتناب کنند، که این امر امکان دارد آنها را در مدیریت استرس و کنترل خشم در موقعیت های خاص توانمندتر سازد. زنان در مدیریت استرس های محیطی به سبب حساسیت های بالاتر، امکان دارد بیشتر تحت تأثیر قرار گیرند. همچنین، در نگاهی کلیشه ای تر، زنان اغلب با خاصیت هایی چون صبوری بیشتر، دقت در جزئیات، و تمایل به تشکیل خانواده و فرزندآوری شناخته می شوند، در حالیکه مردان به جاه طلبی بیشتر، تمایل به قدرت و تسلط بر محیط متمایل هستند. مردان در مقایسه، غالباً در حل مشکلات پیچیده تر، مدیریت ریسک و پذیرش مسئولیت های اجرائی توانمندتر دانسته می شوند.
در مورد تفاوت های هوشی میان دو جنس، نظرات علمی حاکی از آنست که تفاوت چشمگیری در هوش عمومی میان زنان و مردان وجود ندارد، بلکه تفاوت در ساختار هوش و تمایل به استفاده از انواع خاصی از توانایی ها مشاهده می شود. زنان معمولا در توانایی های کلامی و حافظه شنیداری عملکرد بهتری دارند. این برتری کلامی شامل مهارت های زبانی، درک مطلب، و توانایی های نوشتاری است. از طرف دیگر، مردان اغلب در توانایی های فضایی مثل درک نقشه ها و اجسام سه بعدی، استدلال ریاضی و حافظه دیداری-فضایی برتری نشان می دهند. این تفاوت ها ریشه در ساختار متفاوت مغز و نحوه پردازش اطلاعات در دو جنس دارد. به عنوان مثال، یکی از منابع اشاره می کند که مردان در یکپارچه سازی نیمکره های مغزی برای حل مسایل فضایی قوی تر عمل می کنند.
از نظر قدرت بدنی، مردان بطور متوسط قوی تر هستند و توده عضلانی بیشتری دارند. این تفاوت فیزیکی، مردان را برای مشاغلی که احتیاج به نیروی بدنی بالا دارند، مناسب تر ساخته است. در مقابل، زنان با خاصیت هایی چون تحمل دردهای مزمن و مقاومت بدنی در مقابل برخی بیماریها شناخته می شوند. در عین حال، تفاوت های کار آمدی فراتر از قدرت بدنی است. در حیطه کار، بااینکه مردان به کار با حقوق بالاتر و جایگاه های بالاتر تمایل بیشتری نشان می دهند و از نظر کارآفرینی جسورترند، زنان در مشاغل دقیق و مبتنی بر جزییات و همین طور کارهایی که نیازمند تعامل و همدلی بالاست، عملکرد مطلوبی دارند. یک دیدگاه بر اینست که مردان به حل مشکلات بوسیله تفکر منطقی و تحلیلی متمایل ترند، در حالیکه زنان به حل مشکلات با درنظر گرفتن ابعاد عاطفی و اجتماعی روی می آورند.

قضاوت درباره ی رانندگی زنان و مردان

یکی از رایج ترین کلیشه هایی که در جامعه وجود دارد، قضاوت درباره ی ضعف رانندگی زنان نسبت به مردان است. جهت بررسی صحت این قضاوت، باید به داده ها و تحلیل های رفتاری در منابع موجود مراجعه نمود که بطور دقیق تر به این مساله پرداخته اند.
بررسی فرهنگ رانندگی زنان و مردان تفاوت های رفتاری مشخصی را نشان داده است که غالباً ریشه در تفاوت های روان شناختی ذکر شده در بالا دارد.
قضاوت رایج بر مبنای این که رانندگی زنان ضعیف تر از مردان است از نظر ایمنی و سلامت بطورکامل ناصحیح است. در حقیقت، اگر معیار قوت رانندگی را ایمنی، رعایت قانون و کاهش احتمال تصادفات جرحی و فوتی درنظر بگیریم، زنان رانندگان بهتری محسوب می شوند. رانندگی مردان امکان دارد جسورانه تر یا سریع تر باشد، اما این صفات در حوزه حمل و نقل عمومی مترادف با ضعف در ایمنی و رانندگی پرخطر است
مردان در رانندگی عموماً با خاصیت هایی چون سرعت بیشتر، فرز بودن، ریسک پذیری بالاتر و تمایل به سبقت های پرخطر شناخته می شوند. مردان در هنگام رانندگی بیشتر به سوی تخلفات رانندگی گرایش دارند. همچنین، در برخورد با ترافیک یا موقعیت های چالش برانگیز، امکان دارد بیشتر گرفتار پرخاشگری شوند. به سبب برتری در توانایی های فضایی، پارک کردن خودرو و درک فواصل برای آنها امکان دارد کمی آسان تر باشد، اما این خاصیت لزوماً به مفهوم رانندگی ایمن تر نیست.
در مقابل، رانندگی زنان اغلب با سرعت مطمئنه، احتیاط زیاد، کمتر بودن تخلفات و پایبندی بیشتر به قوانین همراه می باشد. زنان در برخورد با شرایط ناگهانی و استرس زا در رانندگی، امکان دارد کمی کندتر تصمیم گیری کنند که می تواند دلیلی برای قضاوت های ناصحیح عمومی باشد. در عین حال، رفتار محتاطانه آنها در نهایت منجر به رانندگی سالم تر می شود.
مهم ترین معیار برای سنجش «ضعف» یا «قوت» در رانندگی، آمار تصادفات و سوانح رانندگی است، نه قضاوت های کلیشه ای. منابع علمی و دانشگاهی در این مورد حقایق متفاوتی را آشکار می کنند.
نتایج مطالعات نشان می دهد که زنان سالم تر از مردان رانندگی می کنند. دلیل اصلی این نتیجه، میزان بالای احتیاط و ریسک پذیری پایین در رانندگی زنان است. با وجود این که تعداد گواهینامه های رانندگی مردان اغلب بیش از زنان است، آمار تصادفات منجر به جرح و فوت که در آنها راننده مقصر شناخته شده، بطور قابل توجهی در مردان بالاتر است. بعبارت دیگر، مردان رانندگان پرخطرتر و عاملان اصلی تصادفات مرگبار محسوب می شوند.
همچنین آمار نشان داده است که میزان تخلفات رانندگی و تعداد جریمه های ثبت شده برای مردان خیلی بیشتر از زنان است. این امر تأکیدی بر این واقعیت است که مردان بیشتر درگیر رفتارهای پرخطر مانند سرعت غیر مجاز و سبقت های غیرضروری می شوند. بااینکه امکان دارد برخی زنان در مهارت هایی مانند پارک کردن ضعف داشته باشند و تصادفات جزئی (مانند خراشیدن و ضربه زدن به خودرو در سرعت های پایین) بیشتری داشته باشند، اما این تصادفات اغلب خطر جانی یا مالی گسترده ای به همراه ندارند. در مقابل، تصادفات مردان، به سبب سرعت بالا و ریسک پذیری، غالباً از نوع شدیدتر و خطرناک تر هستند.
با توجه به تحلیل های رفتاری و آماری ارایه شده در منابع، قضاوت رایج بر مبنای این که رانندگی زنان ضعیف تر از مردان است از نظر ایمنی و سلامت بطورکامل ناصحیح است. در حقیقت، اگر معیار قوت رانندگی را ایمنی، رعایت قانون و کاهش احتمال تصادفات جرحی و فوتی درنظر بگیریم، زنان رانندگان بهتری محسوب می شوند. رانندگی مردان امکان دارد جسورانه تر یا سریع تر باشد، اما این صفات در حوزه حمل و نقل عمومی مترادف با ضعف در ایمنی و رانندگی پرخطر است.
می توان نتیجه گرفت که در حالیکه تفاوت های جنسیتی در ابعاد مختلف علمی و رفتاری تأیید شده اند، قضاوت های کلیشه ای رایج، خصوصاً در مورد ضعف رانندگی زنان، صحیح نیستند و با آمارهای واقعی ایمنی در تضاد قرار دارند. جامعه نیازمند فراتر رفتن از کلیشه ها و پذیرش این تفاوت ها به عنوان تنوع عملکردی است تا به درک درست تری از قابلیت ها و قابلیتهای هر دو جنس برسد. خلاصه اینکه در مقابل، مردان اغلب تمایل دارند هیجانات خودرا کنترل کرده و از بروز علنی آنها خودداری کنند، که این امر امکان دارد آنها را در مدیریت استرس و کنترل خشم در موقعیت های خاص توانمندتر سازد. در حیطه کار، بااینکه مردان به کار با حقوق بالاتر و جایگاه های بالاتر تمایل بیشتری نشان می دهند و از نظر کارآفرینی جسورترند، زنان در مشاغل دقیق و مبتنی بر جزئیات و همچنین کارهایی که نیازمند تعامل و همدلی بالاست، عملکرد مطلوبی دارند. جامعه نیازمند فراتر رفتن از کلیشه ها و پذیرش این تفاوت ها بعنوان تنوع عملکردی است تا به درک درست تری از قابلیت ها و قابلیتهای هر دو جنس برسد.

منبع: shahhed.ir