به گزارش شاهد، عدنان شاه طلایی منتقد سینما اظهار داشت: ممیزی های سختگیرانه راه رشد سینمای اصیل ایران را مسدود کرده اند و سینمای ایران گرفتار فرمول های تکراری می باشد.
باشگاه خبرنگاران جوان؛ زهرا بالاور – عدنان شاه طلایی منتقد سینما در رابطه با جایگاه سینمای ایران در حوزه فرهنگ و هنر اظهار داشت: سینمای ایران یکی از با اهمیت ترین عرصه های فرهنگ وهنر این مرز وبوم است که سال ها در جشنواره های بین المللی و محافل هنری جهان، با آثار باارزش واجتماعی موقعیت ویژه ای برای خود کسب کرده است. اما در دهه های اخیر بخصوص در قسمت تولیدات فیلم های عامه پسند یا سینمای بدنه، شاهد کاهش محسوس و افت کیفیت آثار یا تکرار فرمول های منتسب به بیشتر از پنجاه سال قبل هستیم.
وی اضافه کرد: با تغییرات امروزی که حتی نام فیلم ها هم برگرفته از آثار قدیمی وشاخص سینمای جهان است، روبه رو هستیم که نه فقط چشم انداز فرهنگی سینما را مخدوش کرده اند؛ بلکه حق مخاطب را برای تماشای اثری هنری و متفکرانه محدود ساخته اند.
وی اشاره کرد: همچون علل مهم این وضعیت می توان به چالش های ساختاری و سیاستگذاری نهادهای کلیدی در فرایند تولید فیلم ها اشاره نمود که جایگاه ویژه ای دارند. متاسفانه، مشاهدات نشان داده است که در بسیاری موارد، شورای سازمان سینمایی به اعطای مجوز برای آثاری اکتفا می کند که بیشتر به هدف کسب سود مالی وجذب مخاطب سطحی ساخته شده اند تا تولید محتوای فاخر وفرهنگی.
بار اقتصادی سنگین بر دوش فیلم های مبتدل
شاه طلایی اضافه کرد: معتقدم فیلم های که باتکیه بر شوخی های مبتذل، استفاده مکرر از الفاظ بی مایه و بهره برداری از بازیگران شناخته شده تکراری و پرهزینه ساخته می شوند، بار اقتصادی سنگینی را بردوش مخاطب می گذارند. پرداختن بلیت های گران قیمت، بدون عرضه ارزش واقعی وقابل قبول فرهنگی وهنری نوعی بی عدالتی فرهنگی است که جامعه هنری وسینمایی باید نسبت به آن حساس باشد. درحالی که تعداد قابل توجهی از بازیگران جوان ومستعد به علت نبود، حمایت پشت پرده ای یا فرصت کافی، درتنگنای شرایط سخت هستند. بنظر می رسد بخش عمده سرمایه های فرهنگی و اقتصادی کشور صرف پشتیبانی از تولیداتی می شوند که از کیفیت مطلوبی برخوردار نیستند و عملاً چرخه ای معیوب را به وجود آورده اند. دراین بین نقش نهادهای متولی سینما بیشتر از پیش اهمیت می یابد.
وی درمورد مسئولیت شورای پروانه ساخت آثار در سینما اظهار داشت: شورای پروانه ساخت ونمایش، سازمان های مرتبط علاوه بر مسئولیت های سنتی خود، باید نگاهی پیشرو و کارشناسانه اتخاذ کند که علاوه بر رعایت خطوط قرمز زمینه ساز ارتقاء کیفی آثار وحمایت از پروژه های دارای محتوای فرهنگی واجتماعی باشد. این نهادها با درک دقیق از شرایط روز سینما، باید موانع تولید فیلم های با کیفیت راکاهش داده وضمن فراهم آوردن حمایت های لازم به دنبال جذب استعدادهای نوظهور ونو اندیش باشند.
عدم تعادل هنر و تجارت در سینما
این منتقد سینما اشاره کرد: نباید فراموش کرد سینما در همه جای جهان، عرصه ای است برای تعامل میان هنر وتجارت؛ اما آن چه سینمای ایران را امروز گرفتار چالش کرده، عدم تعادل میان این دو عنصر است، تجارت سینما نباید به قیمتی تمام شود که اصالت وارزش های هنری قربانی شود. در واقع سینمایی موفق است که علاوه برتامین هزینه های تولید، بتواند مخاطب را با داستانی غنی، بازیهای هنرمندانه وحرفه ای وپیام های اجتماعی اثر گذار همراه کند.
تولید اثر برای بازیگران خاص و پر هزینه!
وی با اشاره به استفاده از بازیگران پر هزینه در سینما اظهار داشت: مورد دیگری که به چشم می آید، تمرکز تولید بر بازیگران خاص و پرهزینه است. این وضعیت سبب شده عملاً بازار کار برای خیلی از بازیگران جدید و توانمند بسته شود و خیلی از نعمت برابر محروم بمانند. چنین رویه ای نه فقط عدالت حرفه ای را خدشه دار می کند، بلکه سبب می شود سینما از نبوغ و استعدادهای تازه بی بهره بماند وصرفا به تولید کلیشه های تکراری و ضعیف اکتفا کند.
ممیزی ها راه رشد سینمای ایران را مسدود کرده است
شاه طلایی اضافه کرد: همینطور باید توجه داشت، تجربه سایر کشورهای خاورمیانه مثلا سینمای هند که تنها یک گونه فیلم تولید نمی کند بلکه تولیدات گسترده وبسیار متنوع موفق شده با تشکیل فضایی رقابتی و پشتیبانی از آثار اجتماعی وهنری، مستند داستانی، درام هایی در رابطه با فقر، فساد مسئولین حکومتی، معلولیت جسمانی و… تنوع وکیفیت را همزمان در تولیدات خود حفظ کند. همزمان سینمای آسیا و شمال آفریقا، الجزایر، مراکش وبخصوص مصر با عرضه محصولات متنوع سینمایی (متوسط، خوب) و ملزم به رعایت موارد عدیده ای از خطوط قرمز وسانسور خفیف هستند که آثار جسورانه تری تولید می کنند و فضای بازتری نسبت به سینمای ایران دارند. لذا شدت و نحوه ممیزی فیلم هایمان رشد سینمای بالنده اصیل را مسدود کرده است.
وی با اشاره به پیشینه فرهنگی ادبی ایران از سینما اظهار داشت: ایران به لحاظ پیشینه فرهنگی و ادبی از منابع غنی زیادی برخوردارست که اگر به درستی بهره از آن استفاده شود، می تواند موقعیت خویش را به عنوان یکی از سینماهای مطرح حفظ و تقویت کند.
جایگاه مخاطب در گیشه سینما
شاه طلایی اظهار داشت: در آخر مساله ای که باید مورد توجه قرار بگیرد، حضور مخاطب بعنوان ذی نفع اصلی در این چرخه است. مخاطبی که در مقابل بلیت های گران قیمت می نشیند وانتظار دارد اثر سینمایی نه فقط سرگرم کننده باشد، بلکه به فکر وفرهنگ او هم احترام بگذارد.
سینمای ایران میراثی گرانبها
وی اشاره کرد: تکرار فرمول های سطحی فرساینده مغز بدون هیچ بدعتی وتولید نازل، سبب بی اعتمادی بیننده نسبت به سینمای بی بضاعت مضمون فقیر، می شود. البته این مورد دور از انتظار نیست که در کوتاه مدت به ریزش مخاطب از سینما و فیلم منجر شود. در هر صورت سینمای ایران میراثی گران بهاست که باید حفظ شود وبه سوی آینده ای پر نشاط تر هدایت شود. این امر فقط با همکاری فعالان دلسوز، نهادهای سینمایی، دولتی، بخش خصوصی و مخاطبان ممکن خواهد بود، همکاری ای که در آن، کیفیت، عدالت، نو آوری و احترام به مخاطب، در اولویت قرار گیرد.
منبع: shahhed.ir
