به گزارش شاهد، رییس بنیاد ابوعلی سینا اظهار داشت: متاسفانه ما به دلیلهای مختلف همچون همین مشکلاتی که در ارتباط با خارج از کشور داریم خیلی ضعیف عمل کرده ایم
به گزارش شاهد به نقل از مهر، داستان مصادره مفاخر ایرانی داستان طول و درازی است که به امروز و روز گذشته مربوط نمی گردد. از دهه ها پیش بارها کشورهای عربی منطقه و ترکیه به دنبال معرفی مفاخر ایرانی بعنوان مفاخر کشور خود بوده اند. روزی مولانا را به واسطه وجود مزارش در قونیه بعنوان شاعر ترک زبان معرفی کرده اند و روز دیگر فارابی را بعنوان دانشمند ترک، در حالیکه فارابی در فاراب خراسان به دنیا آمده و در سوریه از دنیا رفته است و هیچ نسبتی با ترک ها ندارد و در آثار مولا حتی یک بیت شعر به زبان ترکی وجود ندارد و تمامی اشعار این شاعر به فارسی است.
همانطور که برخی کشورهای عربی به واسطه رساله ها و کتبی که ابن سینا به زبان رایج زمان خود که زبان عربی بوده نوشته است او را به نام دانشمند عرب معرفی کرده اند در حالیکه ابن سینا هیچ وقت از مرزهای سرزمین ایران خارج نشد و ولادت و مماتش در ایران زمین رقم خورده است، حالا ترکیه بار دیگر با ادعای ترک بودن این دانشمند سریالی چند قسمتی از زندگینامه ابن سینا با عنوان «ابن سینا نابغه کوچک» تولید کرده و هم اینک درحال نمایش است. فیلم که به وضوح این دانشمند ایرانی را بعنوان اندیشمند ترک معرفی می کند.
پر واضح است ترک ها و دیگر مللی که مفاخر ایرانی را به نام خود می زنند به دنبال هویت سازی و برند سازی از این طریق هستند. آنها به درک درستی از ضرورت توجه به مفاخر و اندیشمندان برای قدرت گرفتن در صحنه جهانی با پشتوانه های تاریخی و علمی و فرهنگی هستند و از هر وسیله و ابزاری برای رسیدن به این هدف استفاده می نمایند.
ساخت سریال ابن سینا و پخش آن در ترکیه آن هم درست در روزهای بزرگداشت مقام ابن سینا در ایران بازتاب های گوناگونی داشته است. بااینکه ۴۰ سال پیش در ایران هم سریال ابن سینا با بازی درخشان امین تارخ و با تصویری زیبا از زندگی او ساخته شد اما بنظر می رسد اقداماتی که باید برای معرفی این دانشمند ایران در سطح جهانی به نام اندیشمندی فارسی زبان و ایرانی صورت می گرفته است کافی نبوده است.
موضوعی که انشالله رحمتی رئیس بنیاد ابوعلی سینا هم در گفتگویی که با خبرنگار مهر داشته هم آنرا تصدیق کرده و گفته است: بنظر می رسد از طرف ما غفلت شده و معرفی این اندیشمندان اولویت ما نبوده است و کاری که می خواستیم انجام بدهیم ندادیم که حال فغان و فریاد بر می داریم ابن سینا را عرب ها و ترک ها گرفتند.
وی بااینکه بخشی از این غفلت را عدم حضور اساتید جوان ما در کرسی های اسلام شناسی و ایران شناسی دانشگاه های مطرح دنیا می داند که آن چه مشهود است ما در داخل کشور و در زمینه معرفی این اندیشمندان حتی به نسل جوان هم کار جدی ای نکردیم و از مهم ترین ابزار یعنی هنر هم استفاده شایسته ای نداشتیم. بدون شک وجود داستان زندگی، سرگذشت و زندگینامه جذاب خیلی از این اندیشمندان در هر کشوری دست مایه ساخت تولیدات بی شمار فرهنگی قرار می گرفت چنانچه در این سال ها اخیر بسیار دیده ایم کشورهایی که نه تاریخی به بلندای تاریخ ایران دارند و نه سبقه فرهنگی چون کهن سرزمین ایران اما چطور با تولید مداوم سریال های تاریخی توانسته اند خودرا در حافظه تاریخی مردم جهان تثبین کنند و از این جهت جایگاهی برای خود کسب کنند.
رئیس بنیاد ابوعلی سینا اشاره ای به نکته دارد که ابن سینا بعنوان شخصیتی جهانی و مایه فخر جهانیان تنها متعلق به ایران نیست اما در عین حال اختصاصش به ایران باید حفظ شود. وی در این باره اظهار داشت: چطور می تواند این اتفاق بیفتد؟ این که نشان دهیم ابن سینا در ایران زنده است. حال اگر نسبتی با اندیشه ابن سینا نداشته باشیم ولو در ایران هم باشد فایده و تاثیر ندارید. بنابراین باید نشان دهیم ابن سینا در ایران زنده است و فهمیده می شود.
در معرفی ابن سینا ضعیف عمل کرده ایم
وی با تکیه بر شناساندن ابن سینا بیان نمود: کسانیکه ابن سینا را می فهمند در ایران پرشمارتر از هر جای دیگری در دنیا هستند و کسی تردیدی در این مورد ندارد. این افراد هر قدمی که برای شناخت ابن سینا در ایران بردارند چه در داخل و خارج، ایرانی بودن ایشان را اثبات می کند.
رحمتی در مورد اقدامات صورت گرفته با کشورهای همسایه در زمینه توسعه همکاری ها برای معرفی ابن سینا بعنوان چهره ای ایرانی بیان نمود: ما با کشورهای دیگر مثل ترکیه، ازبکستان و تاجیکستان ارتباط داریم و تفاهمنامه هایی با یکدیگر به امضا رساندیم که خوب است در این مراودات جایگاه متفکران ایرانی در شناخت مقام ابن سینا محرز می شود اما متاسفانه ما به دلیلهای مختلف همچون همین مشکلاتی که در ارتباط با خارج از کشور داریم خیلی ضعیف عمل کرده ایم. بطورمثال کمتر اساتید ما در دانشگاه های خارج می توانند حضور پیدا کنند یا اساتید خارجی کمتر امکان حضور در ایران را دارند و این صدمه جدی می زند. باید این طور باشد که در کرسی هایی که درباره ی فلسفه ایرانی و اسلام شناسی است اساتید ما حضور پیدا کنند و یکی دو ترم و حتی چندین سال در آن کشورها و دانشگاه ها بمانند و روایت دست اولی از ابن سینا را ارائه نمایند اما در سالهای اخیر این مراودات کم شده و ازاین رو امکان دارد کسانیکه رقیب های منطقه ای ما هستند مثل عرب ها و ترک ها با دسترسی و ارتباطات بیشتری که دارند از نفوذ خود درباره ی معرفی دانشمندان استفاده نمایند.
به طور خلاصه روزی مولانا را بواسطه وجود مزارش در قونیه به عنوان شاعر ترک زبان معرفی کرده اند و روز دیگر فارابی را به عنوان دانشمند ترک، در حالی که فارابی در فاراب خراسان به دنیا آمده و در سوریه از دنیا رفته است و هیچ نسبتی با ترک ها ندارد و در آثار مولا حتی یک بیت شعر به زبان ترکی وجود ندارد و تمامی اشعار این شاعر به فارسی است. پر واضح است ترک ها و دیگر مللی که مفاخر ایرانی را به نام خود می زنند بدنبال هویت سازی و برند سازی از این راه هستند. وی بااینکه قسمتی از این غفلت را عدم حضور اساتید جوان ما در کرسی های اسلام شناسی و ایران شناسی دانشگاه های مطرح دنیا می داند که آنچه مشهود است ما در داخل کشور و در حوزه معرفی این اندیشمندان حتی به نسل جوان هم کار جدی ای نکردیم و از مهم ترین ابزار یعنی هنر هم استفاده شایسته ای نداشتیم.
منبع: شاهد
