آیت الله احمد عابدی، اربعین را از بزرگ ترین شعائر الهی دانست و گفت:این زیارت، همدردی با مظلومان، عهد دفاع از حق و جلوه وحدت مسلمانان است که امروز با گستره ای بی سابقه در تاریخ برگزار می شود.
به گزارش شاهد به نقل از مهر، آیت الله احمد عابدی استاد حوزه علمیه در یک سخنرانی ضمن اشاره به پیاده روی اربعین اظهار داشت: به رسم اربعین که حالا، بحمدالله، چند سالی است با شور و نشاط و حضور جمعی شیعیان و بلکه غیرشیعیان برگزار می گردد و در کنار زیارت حضرت اباعبدالله الحسین ضد السلام، عزاداری نیز انجام می گیرد، باید عرض کنم که این مراسم یکی از شعائر الهی است.
وی اضافه کرد: شعائر الهی دو دسته اند: بعضی از روز نخست جزو شعائر دین بوده اند؛ همان گونه که قرآن می فرماید: «إِنَّ الصَّفا وَ المَروَهَ مِن شَعائِرِ اللَّهِ»، صفا و مروه از شعائر الهی هستند، یعنی از همان شروع مورد تعظیم و تقدیس قرار گرفته اند.
عابدی افزود: اما دسته ای دیگر از شعائر در طی زمان شکل می گیرند و به عنوان نماد دینی مطرح می شوند. به عنوان نمونه، در دین مسیحیت «عشای ربانی» یکی از شعائر ثابت و رسمی است و برای مسیحیان اهمیت فراوان دارد. در شام آخر که حضرت عیسی ضد السلام با حواریون غذایی میل کردند، آن عمل در ابتدا شعیره محسوب نمی شد، اما با گذر قرون بواسطه اهتمام مسیحیان به آن، به یکی از شعائر آن دین بدل شد.
این استاد برجسته حوزوی در ادامه اظهار داشت: در اسلام نیز این امر وجود دارد. برخی شعائر، مانند ولایت امیرالمؤمنین ضد السلام یا تعظیم مشاهد مشرّفه، از ابتدا شعیره بوده اند. نماز نیز همین گونه است. اما برخی شعائر با گذشت زمان و استمرار عمل مؤمنان شکل می گیرند و تحقق پیدا می کنند که یکی از نمونه های برجسته آن، زیارت اربعین و پیاده روی با شور و حضور گسترده مردم و مسلمانان به طرف حرم امام حسین ضد السلام است.
وی بیان داشت: در سالهای آغازین، حتی در زمان حضور ائمه علیهم السلام، زیارت امام حسین ضد السلام وجود داشت و برخی احتمال وجوب آنرا نیز داده اند؛ همان گونه که در مورد زیارت امام رضا ضد السلام نیز چنین احتمالی مطرح گردیده است. آن چه امروز شاهد آن هستیم، از نظر گستره و عظمت، در تاریخ بی سابقه است و الان زیارت پیاده روی اربعین یکی از نشانه ها و علایم بزرگ دین مقدس اسلام و مذهب تشیع به شمار می آید.
عابدی با اعلان اینکه زیارت اربعین دربردارنده چند نکته مهم می باشد اظهار داشت: نخست آنکه نفسِ زیارت حضرت اباعبدالله ضد السلام فی نفسه هدف است؛ وسیله ای برای تقرب به خداوند متعال، عبادتی الهی که باعث ثواب، مغفرت، رفعت درجات و زدوده شدن گناهان می شود.
این استاد حوزه علمیه اضافه کرد: دوم آنکه این زیارت، اعلام همدردی با مظلومیت خاندان علیهم السلام است؛ نوعی زهد اسلامی که انسان را با رنج محرومان و فقرا همسو می کند. در این معنا، زهد تنها انفاق مال نیست، بلکه همدردی واقعی است؛ به شکلی که اگر فقیر غذایی برای خوردن ندارد، انسان خویش را در آن رنج شریک بداند. از ین جهت، زیارت اربعین نوعی همدردی با سیدالشهدا ضد السلام، خاندان و اسرای کربلاست.
وی اضافه کرد: سوم آنکه این زیارت اعلام وفاداری و پیمان عملی با خون شهداست؛ پیمانی که برمبنای آن، زائر خویش را مدافع مظلوم و مبارز با ظالم می داند و می گوید خون های ریخته شده در کربلا هدف داشته است: مبارزه با ظلم و طاغوت. اگر امروز امام حسین ضد السلام در بین ما بود، بدون شک در صف مقدم مبارزه با اسرائیل و صهیونیسم قرار می گرفت و از تمامی مظلومان عالم چه مسلمان باشند چه غیرمسلمان دفاع می کرد.
عابدی بیان داشت: از برکات دیگر این زیارت، اعلام اتحاد و وحدت همه مسلمانان است. بزرگان علما، همچون مرحوم آیت الله سید عبدالاعلی سبزواری، نقل کرده اند که در نجف اشرف از قدیم رسم بوده مراجع و بزرگان، مسیر پیاده روی تا کربلا را طی می کردند.
وی اضافه کرد: در این راه، مباحث علمی، فقهی، اعتقادی و اخلاقی مطرح می شده است؛ همچون مجالس درس که هم درجات علمی را ارتقا می دهد و هم به تعمیق معرفت دینی کمک می نماید. علما در طول روز به جهت گرما استراحت می کردند و شب ها به عبادت، ذکر، نماز و حرکت ادامه می دادند، و حتی فرصت استراحت را نیز به تدریس و مطالعه می گذراندند. به این ترتیب، زیارت اربعین در عین ارزش ذاتی، حامل اهداف والا و مختلفی است که علما نیز به آن توجه داشته اند.
این استاد حوزه علمیه در انتها گفت: از خداوند متعال می خواهم که سفر تمامی زائرین را بی خطر قرار دهد و آنان را به اهداف، آرزوها و نیت های خالص شان برساند و این زیارت را مقدمه ای برای ظهور مولایمان، حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه الشریف، قرار دهد. به طور خلاصه، وی افزود: شعائر الهی دو دسته اند: برخی از روز نخست جزو شعائر دین بوده اند؛ همان گونه که قرآن می فرماید: «إِنَّ الصَّفا وَ المَروَهَ مِن شَعائِرِ اللَّهِ»، صفا و مروه از شعائر الهی هستند، یعنی از همان شروع مورد تعظیم و تقدیس قرار گرفته اند. اگر امروز امام حسین ضد السلام در میان ما بود، بدون شک در صف مقدم مبارزه با اسرائیل و صهیونیسم قرار می گرفت و از همه مظلومان عالم چه مسلمان باشند چه غیرمسلمان دفاع می کرد. وی افزود: در این راه، مباحث علمی، فقهی، اعتقادی و اخلاقی مطرح می شده است؛ همچون مجالس درس که هم درجات علمی را ارتقا می دهد و هم به تعمیق معرفت دینی کمک می نماید.
