به گزارش شاهد، حجت الاسلام والمسلمین نجف لک زایی اظهار داشت: شهید رئیسی، در اوج قدرت و مسئولیت های مهم، هیچ گاه از موقعیت خود سوءاستفاده نکرد.
به گزارش شاهد به نقل از مهر، حجت الاسلام والمسلمین نجف لک زایی، رییس پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی اظهار داشت: شیوه مدیریتی و تعهد بی چشم داشت شهید آیت الله رئیسی در خدمت گزاری به مردم، الگویی باارزش برای مسئولان و جامعه است که درک عمیق آن مستلزم بررسی دقیق عملکرد، بینش انقلابی و سبک مدیریتی ایشان است.
وی اضافه کرد: شهید رئیسی، رییس جمهوری در تراز انقلاب اسلامی بود؛ چنان که مقام معظم رهبری نیز فرمودند: او شخصیتی جامع الاطراف داشت که نه فقط از تهدیدها و تحریم ها نمی هراسید، بلکه برای رفع تهدیدات و خنثی سازی تحریم ها تلاش می کرد.
رئیس پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی بیان کرد: این شهید عزیز از شروع زندگی و پذیرش مسئولیت که با محرومیت همراه بود تا دوران اوج مسئولیت و در جایگاه مهم که همراه با قدرت و اقتدار بود، در یک مسیر اعتدالی حرکت کرد و چون خودساخته بود و تهذیب نفس داشت ذره ای از مسئولیت سوءاستفاده نکرد.
معاون پژوهشی دفتر تبلیغات اسلامی اضافه کرد: این استواری و حرکت در راه اعتدالی، دلیلهای مختلفی دارد که همچون به سبک زندگی و سیره شهید آیت الله رئیسی بازمی گردد. گاهی مشاهده می شود فردی بسیار خوش فکر، متخلق و متخصص است اما تحرک لازم را ندارد. گاهی فردی با تحرک بالا دیده می شود، اما از زیرساخت های فکری و اندیشه ای برخوردار نیست. گاهی نیز فردی شایسته است، اما اطرافیان یا خانواده اش مشکلاتی دارند. در طول دوران انقلاب با شخصیت های متنوعی روبه رو بوده ایم، اما شهید رئیسی کسی بود که از کودکی و نوجوانی طعم سختی را چشید، خودساخته شد، رشد کرد و شکوفا گردید. حتی در جوانی و میان سالی نیز دوران سخت زندگی را فراموش نکرد و همیشه بر آن تاکید داشت: «من فقر و زندگی سخت را تجربه کردم و می دانم زندگی همراه با محرومیت و دشواری به چه معناست.
استاد دانشگاه باقرالعلوم (علیه السلام) اضافه کرد: آن شهید سعید، در اوج قدرت و مسئولیت های مهم، هیچ گاه از موقعیت خود سوءاستفاده نکرد. مردم شاهد این مسئله در زندگی مادر ایشان بودند؛ فیلمی که از زندگی مادرش انتشار یافت، بعد از شهادت وی بود و هیچ شائبه ای نداشت. او هیچ گاه در دوران انتخابات از این مساله برای جلب نظر عمومی استفاده نکرد، بلکه این فیلم بعد از شهادت و زمانی پخش گردید که دیگر برای شهید رئیسی آورده ای مادی نداشت. این نشان میدهد که وی نه فقط تظاهر نمی کرد، بلکه همیشه مراقب حفظ این وجهه بود. در عرصه خدمت به مردم نیز چهره ای بشاش و فعال داشت. در حوادثی مانند سیل، زلزله، خوشی ها و ناخوشی ها در کنار مردم، حضوری مؤثر داشت؛ جایی که شاید انتظار حضور رییس جمهور نباشد، او حاضر می شد. به عنوان مثال، هنگام وقوع سیل در جنوب کرمان، شهید رئیسی بلا فاصله بعد از بازگشت از سفر خارجی، بدون استراحت به مناطق سیل زده رفت و همراه مردم بود.
لک زایی ولایت پذیری را، رمز موفقیت شهید رئیسی در حوزه داخلی و بین الملل دانست و اظهار داشت: شهید رئیسی علاوه بر اخلاص، زهد، ساده زیستی و تواضع، ارتباطی عمیق و صمیمی با مردم و رهبری معظم انقلاب داشت. ولایت پذیری ایشان مثال زدنی بود؛ هیچ گاه در طول مسئولیت هایش نگفت اختیاراتم باید بیشتر باشد، یا به بهانه هایی غیرواقعی برای توجیه مشکلات جامعه چنگ نزد. این رویکرد، فضا را از تشویش و اغتشاش دور نگه می داشت. آن شهید از نظر ارتباطات بین المللی نیز حضوری اثرگذار داشت. حجم بالای هیات های خارجی که با ایشان دیدار می کردند و محتوای گفتگوهایشان، نشان از جذابیت اخلاقی و توانایی شهید رئیسی در ایجاد تأثیر ماندگار در حوزه جهانی بود. سیاست همسایگی محور و سفرهایی مانند سفر به پاکستان، نمونه هایی از این نگاه راهبردی است که سبب شد مقام معظم رهبری، ایشان را «شخصیت جامع الاطراف» بخوانند. رهبر معظم انقلاب هم چنین فرمودند: «دلم برای آقای رئیسی سوخت؛ چونکه تا آن زمان که بودند، خاصیت های برجسته شان را کتمان می کردند و حتی یک کلمه از آنرا بازگو نمی کردند.» این سخن نشان میدهد گاه در قبال نعمت هایی که داریم، ناسپاس هستیم. انصاف، شرطی طلایی در اخلاق است؛ همان گونه که برای خود دوست داریم، برای دیگران نیز باید بخواهیم.
وی اخلاق و انصاف را میراث ماندگار سیدالشهدای خدمت دانست و بیان کرد: اگر روحیه انصاف در جامعه تقویت شود، قضاوت ها عادلانه تر، زندگی شیرین تر و روابط انسانی غنی تر می شود. گاه برخی تنها به نقاط منفی می پردازند؛ در خانواده، محیط کار یا حتی در نقد مسئولان. اما اخلاق اسلامی تاکید می کند که قبل از انتقاد، به خاصیت های مثبت افراد اشاره شود. در نقد عملکرد مسئولان نیز باید ابتدا کارهای خوبشان را برشمرد، سپس با ادب، پیشنهادات را بیان نمود. این منش منصفانه نه فقط در سطح کلان، بلکه در تعاملات روزمره، از خانواده تا همکاران، ضرورت دارد. باید تمرین نماییم خودرا جای دیگران بگذاریم و همان را که برای خود می پسندیم، برای آنان نیز بخواهیم. تنها در این صورت است که جامعه ای بالنده و سرشار از احترام متقابل خواهیم داشت.
منبع: shahhed.ir
